Crni Kao

Meštani Crnog Kala su do 1895. godine svoju decu slali u Batočinu da pohađaju školu. Međutim, daljina je bila glavni razlog da 1875. godine, stanovnici Crnog Kala, ali i Gradca i Turčina, odustanu od slanja dece za Batočinu.

Potpisnici molbe nalaze osnovni motiv za otvaranje škole u Crnom Kalu u malom broju učenih ljudi, navodeći da u selu ima samo desetak pismenih. Molbu, upućenu Ministarstvu prosvete, potpisali su: Gavrilo Ilić, Marinko Panić, Kostadin Nikolić, Stefan Milojević, Adam Cvetković, Milorad Lazarević, Ranko i Milinko Stojanović.

Ministarstvo je odobrilo njihov zahtev, 1895. godine. U početku, škola je bila u privatnoj kući Miloša Markovića, sa svega tri sobe. Školski odbor je pismom obavestio predstavnike Ministarstva prosvete da je u prvi razred upisano 40 đaka, u drugi i treći po 5, a da su u četvrtom razredu samo 2 đaka.

Prvi učitelj, koji je poslat, zvao se Vitomir Jelisijević. Škola je u kontinuitetu radila do Prvog svetskog rata, kada je prestala sa radom, zbog odlaska učitelja Vitomira Jelisijevića na Solunski front. Za vreme Prvog svetskog rata u zgradi škole bila je smeštena i opština.

Nakon Prvog svetskog rata, deca nisu redovno pohađala školu. Pošto je bila neophodna pomoć u poljoprivrednoj proizvodnji, roditelji su, najpre, birali da plate kaznu, nego da decu šalju u školu. To je bio čest slučaj širom Srbije, u to vreme. Učitelj Dimitrije Natević imao je misiju da roditelje ubedi da deca moraju redovno da pohađaju školu. U toj misiji je i uspeo.

Nova školska zgrada, u kojoj škola i danas radi, sagrađena je 1985. godine. Škola ima dve lepo uređene učionice, školsku kuhinju sa trpezarijom, nastavničku kancelariju, toalet i centralno grejanje.

Danas, škola u Crnom Kalu jeste izdvojeno odeljenje matične Osnovne škole “Sveti Sava” u Batočini. U školi radi jedan učitelj u četiri razreda.